Wodorotlenek miedzi (II) Cu(OH)₂ – oferta, cena, gdzie kupić | Producent i dystrybutor

Wodorotlenek miedzi (II) Cu(OH)₂ – wysoka czystość, dokumentacja CoA/SDS, wsparcie techniczne. Wodorotlenek miedzi (II) to nieorganiczny związek chemiczny o wzorze Cu(OH)₂, dostępny w naszej ofercie w wysokiej czystości, dedykowany dla laboratoriów badawczych, uczelni, przemysłu chemicznego, ceramicznego oraz firm produkcyjnych. Jako doświadczony dystrybutor surowców chemicznych oferujemy wodorotlenek miedzi w czystości cz.d.a. oraz pro analysi (p.a.), z pełną dokumentacją techniczną dołączoną do każdej dostawy.

Do każdego zamówienia dołączamy certyfikat analizy (CoA), kartę charakterystyki (SDS) oraz specyfikację techniczną. Gwarantujemy powtarzalność jakości między partiami, konkurencyjne ceny hurtowe oraz wsparcie techniczne na każdym etapie współpracy.

Specyfikacja podstawowa – wodorotlenek miedzi Cu(OH)₂

Wodorotlenek miedzi – cena i czynniki cenowe

Cena wodorotlenku miedzi (II) zależy od kilku kluczowych czynników:

• Czystość chemiczna: produkty p.a. (pro analysi) są droższe od cz.d.a. ze względu na wyższe wymagania jakościowe i dodatkową kontrolę analityczną.
• Wielkość zamówienia: cena za kilogram maleje przy większych ilościach; rabaty wolumenowe dostępne już od 5 kg.
• Forma produktu: proszek suchy vs. zawiesina gotowa; różne formy mogą być optymalniejsze kosztowo dla konkretnych zastosowań.
• Opakowanie: standardowe opakowania vs. specjalistyczne pojemniki dla produktów wrażliwych na wilgoć.
• Dokumentacja: dodatkowe certyfikaty (np. GMP) mogą wpływać na końcową cenę produktu.

Zamówienia detaliczne (250 g – 1 kg): cena dostępna po zapytaniu ofertowym.

Zamówienia hurtowe (5 kg i więcej): indywidualna wycena z rabatem wolumenowym.

Potrzebujesz wodorotlenku miedzi? Skontaktuj się z nami!
Zapytaj o aktualną cenę, dostępność i rabaty hurtowe. Odpowiadamy w ciągu 24h.

Wodorotlenek miedzi – gdzie kupić? Zapytaj o ofertę!

Zamów próbkę lub poproś o wycenę hurtową

Oferujemy możliwość zamówienia próbki wodorotlenku miedzi (II) przed złożeniem większego zamówienia. Dla klientów B2B przygotowujemy indywidualne wyceny uwzględniające:

• Wielkość i częstotliwość zamówień
• Wymagania dotyczące dokumentacji i certyfikacji
• Specjalne wymagania techniczne (czystość, opakowanie)

Skontaktuj się z nami – odpowiadamy w ciągu 24h roboczych!

Co to jest wodorotlenek miedzi (II)?

Wodorotlenek miedzi (II) to nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków metali przejściowych, w którym jon miedzi Cu²⁺ połączony jest z dwiema grupami hydroksylowymi OH⁻. W warunkach normalnych substancja ta występuje w postaci niebieskiego, galaretowatego osadu lub drobnoziarnistego proszku o charakterystycznej barwie – typowej dla związków miedzi dwuwartościowej. Związek jest praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, co sprawia, że w kontakcie z roztworami wodnymi wytrąca się w postaci osadu.

Wodorotlenek miedzi to jeden z ważniejszych odczynników chemicznych stosowanych zarówno w laboratoriach analitycznych, jak i w przemyśle. Jego właściwości – reaktywność z kwasami i zasadami oraz zdolność do tworzenia kompleksów – czynią go związkiem o szerokim spektrum zastosowań, od chemii analitycznej po ceramikę i ochronę roślin.

Wzór chemiczny i budowa Cu(OH)₂

Wzór sumaryczny wodorotlenku miedzi (II) to Cu(OH)₂, gdzie Cu oznacza miedź na II stopniu utlenienia, a OH to dwie grupy hydroksylowe. Masa molowa związku wynosi 97,56 g/mol. Związek jest zarejestrowany pod numerem CAS 20427-59-2 oraz numerem WE 243-815-9. W nomenklaturze IUPAC pełna nazwa to dihydroksomiedź(II) lub wodorotlenek miedzi(2+).

W strukturze krystalicznej jony Cu²⁺ są otoczone grupami OH⁻ tworzącymi charakterystyczną sieć. Związek jest termicznie nietrwały – rozkład do tlenku miedzi (CuO) i wody zaczyna się już w zakresie 80–100°C, a pełny rozkład następuje w wyższych temperaturach. Właśnie ta reakcja: Cu(OH)₂ → CuO + H₂O ma praktyczne znaczenie w ceramice i glazurnictwie. Wodorotlenek miedzi wykazuje ponadto tendencję do tworzenia kompleksów z amoniakiem – produkt tej reakcji, kompleks tetraaminadiakwamiedzi(II) [Cu(NH₃)₄(H₂O)₂]²⁺, ma intensywnie niebieską barwę i znany jest jako ciecz Schweitzera.

Charakter zasadowy i reaktywność Cu(OH)₂

Wodorotlenek miedzi (II) jest klasyfikowany w literaturze chemicznej przede wszystkim jako słaba zasada nieorganiczna. Reaguje z kwasami, tworząc sole miedzi i wodę – to jego dominująca i jednoznaczna cecha. Przykładowo, reakcja z kwasem siarkowym prowadzi do powstania siarczanu miedzi (II): Cu(OH)₂ + H₂SO₄ → CuSO₄ + 2H₂O.

W stężonym roztworze NaOH i przy podwyższonej temperaturze Cu(OH)₂ może wykazywać słaby charakter kwasowy, tworząc aniony tetrahydroksomiedziowe [Cu(OH)₄]²⁻. Reakcja ta przebiega jednak znacznie trudniej niż w przypadku klasycznych wodorotlenków amfoterycznych, takich jak Al(OH)₃ czy Zn(OH)₂, i nie jest traktowana jako dominująca właściwość związku. Z tego względu określenie Cu(OH)₂ mianem związku amfoterycznego – choć spotkane w części źródeł – należy traktować z zastrzeżeniem: charakter kwasowy jest tu bardzo słabo wyrażony i ma znaczenie głównie w warunkach laboratoryjnych, nie przemysłowych.

Jak otrzymać wodorotlenek miedzi? Metody otrzymywania

Wodorotlenek miedzi (II) można otrzymać kilkoma metodami laboratoryjnymi i przemysłowymi. Najczęściej stosowane to reakcja strąceniowa z udziałem zasady oraz reakcja soli miedzi z odpowiednim odczynnikiem alkalicznym. Każda z metod daje produkt o nieco innych właściwościach – różnym stopniu krystaliczności, wielkości cząstek i reaktywności.

Reakcja strąceniowa – wodorotlenek sodu lub potasu

Najprostszą i najczęściej stosowaną laboratoryjnie metodą otrzymywania wodorotlenku miedzi (II) jest reakcja roztworu soli miedzi (np. siarczanu miedzi CuSO₄) z roztworem wodorotlenku sodu (NaOH) lub wodorotlenku potasu (KOH). Reakcja przebiega według schematu:

CuSO₄ + 2 NaOH → Cu(OH)₂↓ + Na₂SO₄

W wyniku reakcji powstaje charakterystyczny niebieski, galaretowaty osad Cu(OH)₂. Produkt wytrąca się natychmiast po zmieszaniu roztworów. Osad należy odsączyć, przemyć wodą destylowaną w celu usunięcia jonów siarczanowych i sodowych, a następnie suszyć w niskiej temperaturze (znacznie poniżej 80°C), by zapobiec rozkładowi termicznemu do CuO. Metoda ta jest stosowana zarówno w laboratoriach analitycznych, jak i w procesach przemysłowych.

Reakcja azotanu miedzi lub siarczanu miedzi z zasadą

Wodorotlenek miedzi (II) można również otrzymać z innych soli miedzi – azotanu miedzi Cu(NO₃)₂ lub chlorku miedzi CuCl₂ – przez działanie rozcieńczoną zasadą. Reakcja azotanu miedzi z wodorotlenkiem sodu przebiega według schematu:

Cu(NO₃)₂ + 2 NaOH → Cu(OH)₂↓ + 2 NaNO₃

Metoda z użyciem siarczanu miedzi jest najczęściej stosowana ze względu na dostępność i niski koszt substratu. Użycie azotanu miedzi daje produkt o nieco innej morfologii osadu, co może mieć znaczenie przy dalszym przetwarzaniu. Ważnym parametrem procesu jest stężenie roztworów substratów, temperatura reakcji oraz szybkość dodawania zasady – parametry te wpływają na wielkość cząstek i czystość produktu.

Właściwości fizykochemiczne wodorotlenku miedzi

Wodorotlenek miedzi (II) w postaci stałej przyjmuje formę niebieskiego, drobnoziarnistego proszku lub galaretowatego osadu. Barwa związku jest charakterystyczna dla jonów Cu²⁺ i wynika z absorpcji światła widzialnego przez orbitale d elektronu miedzi.

Rozpuszczalność: Związek jest praktycznie nierozpuszczalny w wodzie (ok. 2,9 mg/l w 25°C), a pH zawiesiny wodnej wynosi ok. 8–9, co odzwierciedla zasadowy charakter związku. Dobrze rozpuszcza się w kwasach (rozcieńczonym kwasie siarkowym, solnym, azotowym) z wytworzeniem soli miedzi oraz w nadmiarze amoniaku – tworząc głęboko niebieski kompleks tetraaminadiakwamiedzi(II).

Stabilność termiczna: Cu(OH)₂ jest termicznie nietrwały – rozkład do czarnego tlenku miedzi CuO i wody zaczyna się w zakresie 80–100°C (temperatura początku rozkładu), a pełny rozkład następuje przy wyższych temperaturach. Produkt należy przechowywać i suszyć znacznie poniżej tej granicy.

Gęstość: ok. 3,37 g/cm³ (dla formy krystalicznej); wartość może się różnić w zależności od stopnia uwodnienia i sposobu otrzymywania produktu.

Reaktywność: Reaguje z kwasami (tworząc sole miedzi), z wodą amoniakalną (kompleks tetraaminadiakwamiedzi(II)), ulega rozkładowi termicznemu w zakresie 80–100°C. W stężonym NaOH i podwyższonej temperaturze może wykazywać słaby charakter kwasowy.

Zastosowanie wodorotlenku miedzi

Wodorotlenek miedzi (II) jest związkiem o szerokim spektrum zastosowań – od chemii analitycznej i laboratoryjnej, przez przemysł ceramiczny i glazurnictwo, aż po ochronę roślin w rolnictwie. Poniżej przedstawiamy najważniejsze obszary użycia Cu(OH)₂.

Zastosowanie laboratoryjne i analityczne

W laboratoriach chemicznych wodorotlenek miedzi jest stosowany jako substrat w oznaczeniach biuretowych – metodzie wykrywania i ilościowego oznaczania białek oraz wiązań peptydowych. Mechanizm reakcji polega na tym, że Cu(OH)₂ w silnie zasadowym środowisku (wobec NaOH) dostarcza jonów Cu²⁺, które tworzą z wiązaniami peptydowymi charakterystyczny fioletowo-niebieski kompleks koordynacyjny. Właściwym czynnikiem reagującym jest więc jon Cu²⁺ w środowisku alkalicznym, a nie bezpośrednio Cu(OH)₂ – związek ten pełni rolę substratu, z którego uwalniane są aktywne jony miedzi. Metoda jest powszechnie stosowana w biochemii, chemii analitycznej i przemyśle spożywczym.

Cu(OH)₂ jest również stosowany jako substrat w syntezie innych związków miedzi – tlenku miedzi (CuO), soli miedzi oraz kompleksów koordynacyjnych. Jako odczynnik laboratoryjny służy do wykrywania aldehydów i cukrów redukujących – w odczynniku Fehlinga i Benedicta jony Cu²⁺ (uwolnione z Cu(OH)₂ w środowisku zasadowym) pełnią rolę utleniacza, redukując się do Cu₂O.

Zastosowanie przemysłowe

W przemyśle chemicznym wodorotlenek miedzi (II) jest stosowany jako substrat do produkcji innych związków miedzi – przede wszystkim tlenku miedzi (CuO), siarczanu miedzi, azotanu miedzi oraz kompleksów koordynacyjnych miedzi wykorzystywanych w katalizie. Znalazł zastosowanie jako katalizator lub prekursor katalizatora w wybranych procesach organicznych. Stosuje się go również jako składnik kąpieli galwanicznych i środek do powierzchniowego uszlachetniania metali.

W przemyśle tekstylnym ciecz Schweitzera – kompleks Cu(OH)₂ z amoniakiem o wzorze [Cu(NH₃)₄(H₂O)₂]²⁺ – była historycznie stosowana do rozpuszczania celulozy i produkcji włókien cupramoniakalnych (znanych handlowo jako cupro lub rayon cupramoniakalny). Choć metoda ta nie jest już powszechnie stosowana przemysłowo, wodorotlenek miedzi pozostaje ważnym substratem w syntezie kompleksów koordynacyjnych miedzi.

Wodorotlenek miedzi w glazurnictwie i ceramice – kąpiele zasadowe

Wodorotlenek miedzi (II) jest cennym barwnikiem i środkiem uszlachetniającym stosowanym w glazurnictwie i ceramice artystycznej. Podczas wypalania ceramiki Cu(OH)₂ rozkłada się termicznie do tlenku miedzi (CuO), który jest odpowiedzialny za barwienie szkliw i glazur. W zależności od składu masy ceramicznej, temperatury wypalania i atmosfery pieca, tlenek miedzi nadaje glazurom barwy od intensywnej zieleni przez turkus i błękit aż po czerń.

Szczególnie istotne znaczenie ma zachowanie Cu(OH)₂ w środowisku kwaśnym i zasadowym stosowanym przy przygotowaniu kąpieli glazurniczych. W środowisku zasadowym (kąpiele alkaliczne) wodorotlenek miedzi tworzy kompleksy z grupami hydroksylowymi, które wbudowują się w strukturę szkliwa, dając intensywne, jednorodne zabarwienie. W środowisku kwaśnym następuje rozpuszczanie Cu(OH)₂ z wytworzeniem jonów Cu²⁺, które reagują z krzemianami glazury, tworząc charakterystyczne efekty kolorystyczne. Ceramicy i glazurnicy cenią wodorotlenek miedzi za przewidywalność reakcji barwiących i szeroki zakres uzyskiwanych efektów kolorystycznych – w zależności od pH kąpieli, stężenia związku miedzi i parametrów wypalania.

W praktyce glazurniczej wodorotlenek miedzi stosuje się w stężeniu 1–5% w przeliczeniu na suchą masę glazury, najczęściej w postaci drobnoziarnistego proszku mieszanego bezpośrednio z masą ceramiczną lub nanoszonego jako składnik kąpieli immersyjnych. Produkt dostępny w czystości laboratoryjnej (p.a.) gwarantuje jednorodność barwy i powtarzalność efektów między partiami produkcyjnymi.

Zastosowanie w rolnictwie i ochronie roślin

Wodorotlenek miedzi (II) jest szeroko stosowanym środkiem ochrony roślin, zarejestrowanym do zwalczania chorób grzybowych i bakteryjnych w uprawach sadowniczych, warzywnych i rolniczych. Działa kontaktowo i powierzchniowo – tworzy na powierzchni roślin warstwę ochronną uwalniającą jony Cu²⁺, które hamują kiełkowanie zarodników grzybów i namnażanie bakterii. Stosowany jest w ochronie jabłoni (parch jabłoni, zaraza ogniowa), ziemniaka i pomidora (zaraza ziemniaka), winorośli (mączniak rzekomy) oraz wielu innych upraw.

W rolnictwie ekologicznym wodorotlenek miedzi jest jednym z nielicznych dopuszczonych fungicydów i bakteriocydów. Należy jednak pamiętać o ograniczeniach – nadmierne stosowanie może prowadzić do akumulacji miedzi w glebie oraz fitotoksyczności przy zbyt wysokich dawkach lub niesprzyjających warunkach pogodowych.

Bezpieczeństwo i regulacje – wodorotlenek miedzi (II)

Wodorotlenek miedzi (II) jest substancją sklasyfikowaną zgodnie z rozporządzeniem CLP (WE nr 1272/2008). Przykładowe kategorie zagrożeń obejmują szkodliwość dla organizmów wodnych (H400, H410) oraz działanie drażniące na skórę i oczy. Dokładne oznakowanie zawiera aktualna karta charakterystyki (SDS) dla konkretnej partii produktu.

Zalecane środki ochrony osobistej: rękawice chemoodporne (nitryl/neopren), okulary lub gogle ochronne, odzież ochronna; przy pracy z pyłem – półmaska z filtrem P2 lub P3. Praca w wentylowanym pomieszczeniu lub pod wyciągiem. Po kontakcie ze skórą lub oczami: obfite płukanie wodą (min. 15 min) i konsultacja lekarska zgodnie z kartą SDS.

Przechowywać szczelnie zamknięty, w suchym i chłodnym miejscu (ok. 15–25°C), z dala od materiałów organicznych, kwasów i reduktorów. Wilgotność względna poniżej 60%. Transport zgodnie z obowiązującymi przepisami ADR – przed wysyłką potwierdzić klasyfikację z aktualnym SDS.

Dokumentacja techniczna – wodorotlenek miedzi

Do każdej dostawy wodorotlenku miedzi (II) dołączamy: kartę charakterystyki (SDS) zgodną z REACH, certyfikat analizy (CoA) dla partii z numerem LOT oraz specyfikację techniczną. Na życzenie przygotowujemy dodatkowe certyfikaty pod procesy z określonymi normami jakości.

Numer CAS: 20427-59-2 | Numer WE: 243-815-9 | Wzór: Cu(OH)₂ | Masa molowa: 97,56 g/mol